Grubość ścian
Zmiana liczby i grubości ścian potrafi bardziej wpłynąć na sztywność części niż sama zmiana wypełnienia.
TPU stosuje się wtedy, gdy element ma się uginać, amortyzować uderzenia albo pełnić funkcję elastycznej osłony. Stopień elastyczności zależy nie tylko od materiału, ale również od geometrii części.
Typowe zastosowania to odbojniki, miękkie stopki, elastyczne osłony, elementy chwytne, uszczelnienia o niewielkich wymaganiach oraz części, które mają sprężyście się odkształcać. Wydruk z TPU może mieć zupełnie inne zachowanie przy tej samej twardości materiału w zależności od grubości ścian i wypełnienia.
Dlatego przy projekcie elastycznym nie wystarczy podać „TPU”. Warto określić, czy część ma być tylko lekko podatna, czy ma się mocno zginać oraz jak często będzie pracować.
Zmiana liczby i grubości ścian potrafi bardziej wpłynąć na sztywność części niż sama zmiana wypełnienia.
Rodzaj i gęstość wypełnienia wpływają na sposób ściskania oraz powrotu elementu do kształtu.
Jeśli część ma wielokrotnie zginać się w jednym miejscu, warto zaprojektować promienie i strefę ugięcia zamiast liczyć wyłącznie na materiał.
Wydruk FDM ma warstwy i specyficzną strukturę, dlatego jego zachowanie może różnić się od elementu wtryskowego lub formowanego z gumy. Przy uszczelnieniach i elementach krytycznych zawsze potrzebny jest test w rzeczywistym zastosowaniu.
Nie. Filamenty różnią się twardością i składem, a odczuwalna elastyczność gotowej części dodatkowo zależy od geometrii, ścian i wypełnienia.
Da się wykonywać elementy o funkcji uszczelniającej, ale szczelność konkretnego projektu należy przetestować. Wydruk warstwowy nie powinien być automatycznie traktowany jak formowana uszczelka techniczna.
Zwykle wymaga spokojniejszego prowadzenia filamentu i odpowiednich ustawień, dlatego proces bywa wolniejszy niż dla sztywnych materiałów.
Oprócz twardości filamentu duże znaczenie mają grubość ścian, rodzaj wypełnienia oraz długość i kształt strefy, która ma się uginać.