Ergonomia
Przyrząd powinien upraszczać czynność, a nie dodawać kolejny etap obsługi.
Jigi, prowadnice, uchwyty i szablony dopasowane do konkretnego procesu. FDM pozwala szybko tworzyć oraz poprawiać narzędzia pomocnicze bez kosztownego oprzyrządowania startowego.
Oprzyrządowanie drukowane w 3D nie musi być skomplikowane. Prosta prowadnica, dystans, szablon, uchwyt montażowy albo organizator dopasowany do stanowiska może skrócić powtarzalną czynność i ograniczyć liczbę pomyłek.
FDM jest szczególnie wygodne, gdy przyrząd ma powstać szybko, będzie używany w niewielkiej liczbie stanowisk albo jego geometria może zmieniać się wraz z produktem. Po testach można łatwo poprawić projekt bez wykonywania nowej formy.
Przyrząd powinien upraszczać czynność, a nie dodawać kolejny etap obsługi.
Wymiary referencyjne i powierzchnie bazowe powinny być zaprojektowane tak, aby pozycjonowanie było jednoznaczne.
Kontakt z temperaturą, olejem, uderzeniami lub ciągłym dociskiem wpływa na dobór materiału i konstrukcji.
W przypadku oprzyrządowania warto zacząć od najprostszej geometrii, która spełnia cel. Pierwsza wersja może służyć do sprawdzenia ergonomii i pozycjonowania, a kolejna uwzględnić poprawki wynikające z użytkowania. To właśnie możliwość szybkiej iteracji jest jedną z największych zalet druku 3D w narzędziach pomocniczych.
Nie zawsze. Część powinna mieć tyle sztywności, ile wymaga konkretna czynność. Zbyt masywna konstrukcja może niepotrzebnie zwiększyć czas i koszt druku.
W wielu projektach FDM łączy się z elementami standardowymi. Wymaga to zaplanowania gniazd, luzów i kolejności montażu.
Tak. To jedna z głównych zalet FDM: po testach stanowiskowych można zmienić plik i wydrukować kolejną wersję bez wykonywania formy.
To zależy od temperatury, docisku, kontaktu z chemią i wymaganej sztywności. PETG, ASA, PA czy kompozyty CF mają różne zastosowania.